U bevindt zich hier: Startpagina // Nieuws en activiteiten

Overdracht bank aan bewoners Cortenoever

Corrie van de Vendel ontwierp en produceerde de bank zelf

Waterschap overhandigt bank aan bewoners Cortenoever

Het is klaar! Het geschenk dat het Waterschap wilde achterlaten voor de bewoners en gebruikers van Cortenoever is geplaatst. Vanaf nu kunnen bewoners, recreanten en andere bezoekers van Cortenoever genieten van het uitzicht als zij plaatsnemen op de door Corrie van de Vendel gemaakte bank. Dit uitzicht veranderde de afgelopen jaren omdat er met een dijkverlegging meer ruimte voor de rivier is gemaakt.

Corrie van de Vendel
Corrie van de Vendel, kunstenaar en bewoonster van Cortenoever, bedacht en maakte de bank helemaal zelf. Corrie: “ik houd van de tweezijdigheid in zaken, die toch bij elkaar horen. Water en land bijvoorbeeld. Vanuit het ene gezichtspunt kijk je uit over de IJssel en naar de oude plek van ‘t Halfvasten, en aan de andere kant kijk je naar de weidsheid van Cortenoever. De productie bleek ingewikkelder dan gedacht: door de grote diversiteit aan rondingen en hellingen bleek het lastig uitvoerbaar. Maar: het is gelukt en ik ben er trots op!”

Dorpsdichter
Dorpsdichter Laurens Hoevenaren was op uitnodiging van enkele bewoners bij de overdracht van de bank en droeg een speciaal voor de gelegenheid geschreven gedicht voor. Dit deed hij tijdens een goed verzorgde bijeenkomst bij de nieuwe bank in aanwezigheid van de projecleider van het Cortenoeverproject, een afgevaardigde van het waterschap Vallei&Veluwe, enkele bewoners van Cortenoever en de kunstenares die de bank ontworpen en gemaakt had.

Met de overdracht van de bank is de dijkverlegging in Cortenoever definitief afgerond.

Dijklichaam en waterziel

Geef me je hand, ik ben de hoge dijk,
de wens, de wal van waterziel. Wijzen de wilgen nog de weg
naar je verdwenen huis en geven sleutelbloemen
antwoord op offers van gedwongen helden?

Lang voor ik bestond,
was dekzand eeuwenlang nalatenschap van stroom
waarop je hutten bouwde. Verlegde de rivier haar loop
dan trok je naar een nieuwe terp. Nieuwe hoop.
Ook toen was er verdriet in nevengeulen;
nog altijd rekent men debiet
van rouw alleen persoonlijk uit.

Eens kust een wolkenoordeel de ranke jongen wakker.
Hij drinkt zich naar volwassenheid, zwelt op
en vlijt zich gretig in mijn schoot,
betast de veerkracht van mijn lichaam,
trekt zich na vele dagen slapend terug.

Dus klim op mij, verleg je loop,
trek nieuwe sporen in de tijd
en zie hoe de rivier verdwijnt
in eeuwigheid van zeeën, oceanen;
geen geul is voor het leven vastomlijnd.

Voor meer informatie