U bevindt zich hier: Startpagina // Nieuws en activiteiten

Laurens voor 1 jaar Dichter op Hofwijck

Foto: astronomie.nl

Klik op de foto voor een vergroting

De winnaars van de wedstrijd 2017

Foto: Karlien Ritter

Klik op de foto voor een vergroting

1e prijs

Laurens ontving in de pronkzaal van Museum Hofwijck de eerste prijs uit handen van de heer Klaas Tigelaar, burgemeester van Leidschendam-Voorburg (2e van links op de bovenstaande foto).

Hofwijck in Voorburg is de beroemde buitenplaats van Constantijn Huygens (1596-1687), dichter, musicus, kunstkenner en secretaris van de prinsen van Oranje. Op Hofwijck kon Constantijn ontsnappen aan zijn drukke leven aan het Haagse Hof.

Het thema van de poëziewedstrijd was "Humor". Tijdens de feestelijke prijsuitreiking werd muziek uitgevoerd die Constantijn Huygens componeerde.

Een onderdeel van de prijs is dat Laurens Hoevenaren zich een jaar lang (2017) "Dichter op Hofwijck" mag noemen.

Dichter op Hofwijck 2017
Dichter op Hofwijck werd dit jaar voor de vijfde keer georganiseerd. Het evenement trekt ieder jaar weer meer dichters. Ontving de jury bij de eerste editie vooral inzendingen uit Voorburg, Leidschendam en de regio, inmiddels heeft de wedstrijd een landelijk bereik.
En daarbuiten, want ook dichters uit Vlaanderen dingen mee.

De jury van Dichter op Hofwijck 2017 was als volgt samengesteld

*
Ad Leerintveld, voorzitter van de Vereniging Hofwijck
* Frans Blom, specialist op het gebied van Constantijn Huygens en de Gouden Eeuw, werkzaam bij de UvA
* Arno Kuiper, Collectiespecialist Nederlandse taal- en letterkunde bij de Koninklijke Bibliotheek, Den Haag
* Wilma der Weduwe, vrijwilliger bij Huygens' Hofwijck en vijf jaar geleden bedenker van het evenement
* De heer K. Tigelaar, burgemeester van Leidschendam-Voorburg (gastjurylid)

Klik hier voor het juryrapport

1e PRIJS DICHTER OP HOFWIJCK 2017

1e prijs - Laurens Hoevenaren

Karel had een hoestje

Ze hadden het geweldig voor elkaar:
drie kinderen, een hond, een villa,
dik tapijt waarin familiewapens strak geweven
een sjiek verleden suggereerden.

'Het heerst,' was alles wat de juffrouw zei
toen Karel hoestte en dat het over ging,
'ik ben ook zelf maar net hersteld.'
Dus lag het kind stil in zijn bed,
met Bobbie aan zijn zij en
het herstelde niet.

De dokter kwam, keek somber,
gaf advies en pillen, maar
helpen deed het niet behalve dan
de troost dat ook zijn kinderen
leden aan de griep. Zij hadden ook nog koorts
en Karel niet. Hij mocht maar dankbaar zijn
en wat een lieve hond. ''t Is Bobbie en mijn beste vriend,'
zei Karel zacht.

Hij moest naar 't ziekenhuis voor onderzoek,
kreeg prikjes hier en daar
en tekeningen van de klas, ballonnen
en een cliniclown. Die stonk verschrikkelijk uit zijn mond
wanneer hij lachte zodat Karel overgaf.

De uitslag kwam, een vrouw met bruine ogen
zei: 'Er is niks ernstigs aan de hand. Een huismijtallergie
en hondenhaar, meer is het niet. Dus u moet laminaat
en tweemaal daags met sop de vloeren boenen.'

De foto van de hond was snel gemaakt,
'Zo blijft hij altijd bij je,' zei moeder opgewekt.
''t Is beter zo,' vervolgde ze en lachte naar de directeur
van 't jongensinternaat,
'hij is te ziek om thuis te blijven.'

Voor meer informatie