U bevindt zich hier: Startpagina // Nieuws en activiteiten

Er komt nog zoveel meer

Er komt nog zoveel meer

Vertel van onze dorpen, ons voorgeslacht,
de mensen die er leefden! Ontsluit de vensters en vertel
van hen die kwamen, wie er gingen, wie er bleven,
een wervelende rij van mensen met wie
we onbewust of diep verbonden leven.

Verklaar de haast van Beatrix, Napoleon en Dumoulin
zodra zij Brummen naderen, zeg ons: Hoe groot
is Multatuli’s haat als vader?
Er rust op suikerstroop en slavernij geen zegen,
al loont het wel om ambtsjonkers te gijzelen
vanwege ondoorzichtige accijnzen.
Is daarom het gemeentehuis
zo licht en transparant?

En dan, vanzelf, vertel ons van de liefde. Je weet, ze is van alle tijden.
Een edelvrouw laat zich ontvoeren door een knecht
die ook haar minnaar is. Vermetel plan. Spreek je er schande van
of kan je het begrijpen? Nog groter schande is de dichter
die -verblind door schoonheid van een jongeling-
van dromen daden maakt. Hij komt in het gevang want wetten gelden
ook voor schrijvers. Toch is hij later onderscheiden.
In Empe droomt een man vergeefs van zijde, terwijl een Moddervos,
geslaagde alchemist, papierpulp zeeft tot goud.

Ook legers zijn aantrekkelijk, je ziet wat van de wereld
en het wordt goed betaald. Veel jonge mannen uit ons dorp
gaan voor de keizer enthousiast een wild
dus kort soldatenleven leiden. Slechts één keert levend terug.
Hij wacht bij de bekende eikenboom op zijn vriendin.
Er rest hem slechts een sterke tak. Ook wanhoop is van alle tijden.

En nu we toch bij sterven zijn: een nette rijke dood
is nog een heel karwei: buitenplaatsen, huisraad,
sieraden en geld, alles wordt beschreven.
Kaneel blijkt kostbaar als saffraan, de kruidenkast een kluis.
Maar vindt men bij diezelfde erfenis een hompelige koe,
dan slacht men haar, een middeleeuwse voedselbank gaat open:
het vlees wordt onder armen en nooddruftigen verdeeld.

Vertel ons ook over het huis waar tegels heilig zijn.
Er is een ondergrondse gang, zoveel is zeker,
we hoeven hem alleen nog maar te vinden.
Met beken is het simpeler: zij duiken onder het kanaal
omdat het heerlijk recht op water onvervreemdbaar is.

En er is zoveel meer. Je zoekt vergeefs
naar wat niet thuishoort in de rij:
Olympisch goud, gestolen zilver van het Gilde,
de koningsblauwe inkt in beken, het bloed dat in de oorlog vloeide,
familie die je vijand is, tempo doeloe,
Free Village en de krakers, een zeventiende-eeuwse selfie
van de sultan van Voorstonden, een waterheld
wiens bronzen beeld door toedoen van Japanners
niet tot kogels is gesmolten,
de ganzen van de monnik en waarom
men bieten rooit wanneer de IJssel stijgt.
En zijn je grootouders in onze streek geboren
dan kan het zomaar zijn dat jij je leven
aan een vasthoudende geneesheer dankt.

Er is nog zoveel meer. Vertel ons van de molens,
gebouwen die verdwenen, het nieuwe land bij de rivier,
een trouwerij waardoor de Hallse kerk nu bloemrijk is,
geschept papier, de ijzerovens en een nieuwe Noach
met een verzameling van dode dieren.

En het gaat door, vandaag en over vele jaren.
Vertel me nu van jou, je vrienden en familie,
vul nieuwe vensters met verhalen,
geef land en leven door aan hen die komen.
Beschrijf de onontdekte levens, klein en groot,
op deze grond geboren of juist ver van hier,
wees welkom in dit huis en open alle ramen!

Er gaat geen spoor verloren
en er ontstaat nog zoveel meer.

Laurens Hoevenaren, dorpsdichter van de gemeente Brummen, tijdens het 40-jarig jubileum van de Oudheidkundige Vereniging De Marke op 17 juni 2017. In deze bijeenkomst werd de verschijning aangekondigd van de Canon van Brummen en Eerbeek (najaar 2017).

Voor meer informatie