U bevindt zich hier: Startpagina // Gedichten

KONINGSKINDEREN

Twee van mijn gedichten: KONINGSKINDEREN en DE ZOTTE CHARLOTTE werden voorgelezen door INGMAR HEYTZE in het radioprogramma:
Met Het Oog op Morgen
Presentator Met Het Oog op Morgen: John Jansen van Galen   Dichter en schrijver: Ingmar Heytze

Koningskinderen

De grachtenziel verdroeg al vele jaren
de onvervulde hang naar het volmaakte beeld,
een weergave van hen die boven waren:
de muur, de bogen en de ramen,
de wolkenlucht vooral en hemels licht,
het riet, de ketting van de brug, de zwanen.
Een gracht is zoveel meer dan water.
Het lukte nooit, al was de dag nog onontgonnen,
er was allicht een meerkoet die naar eten dook,
een visser in een roeiboot of een desolate jongen
die stenen naar de eenden gooit.

Ze kwamen in een bootje, het kon een tweeling zijn
of koningskinderen, hun schouders rond,
een open hemdje, een rieten mand met wijn en brood.
Ze zagen niet het hemels licht, de bogen en de ramen
versplinteren in glinstering,
noch hoe hun naam door jonge zwanen werd gedragen.

De boot valt stil. De spanen in het water
als wijzers van een klok, voor even uit de tijd.
De jongens, half ontbloot, ze kussen, voor het eerst,
jong en zo bedreven want zo vaak gedroomd.
De grachtenziel ontwaakt, geen golf, geen rimpeling,
alleen volmaakte dubbeling: vier jongens en twee boten,
en toch één: boven schijnt geheel beneden,
en onder gaat daaroverheen.
De zwanen dubbelen hun vleugels in gebed
voor eeuwigheid en amen en fluisteren het wonder:
voor altijd, altijd samen.

Wanneer begint een ijspegel te smelten,
op welk moment ontbindt een lijk?
Ze wisten naderhand niet wie als eerste zei:
‘Ik heb het koud, misschien moeten we maar gaan,’
of wie als eerste roeide.
De spiegel brak, de ketting van de brug, de bogen,
ze raakten al hun moeders kwijt, de zwanen waren weggevlogen.
Er was weer ruimte, er was tijd.

Laurens Hoevenaren

Voor meer informatie