U bevindt zich hier: Startpagina // Gedichten

DE ZOTTE CHARLOTTE

DE ZOTTE CHARLOTTE
Winnend gedicht bij de TURING GEDICHTENWEDSTRIJD 2014
Twee van mijn gedichten: KONINGSKINDEREN en DE ZOTTE CHARLOTTE werden voorgelezen voorafgaand aan de prijsuitreiking door INGMAR HEYTZE in het radioprogramma:
Met Het Oog op Morgen
Presentator Met Het Oog op Morgen: John Jansen van Galen

Ingmar Heytze draagt voor: Koningskinderen

Koningskinderen

De grachtenziel verdroeg al vele jaren
de onvervulde hang naar het volmaakte beeld,
een weergave van hen die boven waren:
de muur, de bogen en de ramen,
de wolkenlucht vooral en hemels licht,
het riet, de ketting van de brug, de zwanen.
Een gracht is zoveel meer dan water.
Het lukte nooit, al was de dag nog onontgonnen,
er was allicht een meerkoet die naar eten dook,
een visser in een roeiboot of een desolate jongen
die stenen naar de eenden gooit.

Ze kwamen in een bootje, het kon een tweeling zijn
of koningskinderen, hun schouders rond,
een open hemdje, een rieten mand met wijn en brood.
Ze zagen niet het hemels licht, de bogen en de ramen
versplinteren in glinstering,
noch hoe hun naam door jonge zwanen werd gedragen.

De boot valt stil. De spanen in het water
als wijzers van een klok, voor even uit de tijd.
De jongens, half ontbloot, ze kussen, voor het eerst,
jong en zo bedreven want zo vaak gedroomd.
De grachtenziel ontwaakt, geen golf, geen rimpeling,
alleen volmaakte dubbeling: vier jongens en twee boten,
en toch één: boven schijnt geheel beneden,
en onder gaat daaroverheen.
De zwanen dubbelen hun vleugels in gebed
voor eeuwigheid en amen en fluisteren het wonder:
voor altijd, altijd samen.

Wanneer begint een ijspegel te smelten,
op welk moment ontbindt een lijk?
Ze wisten naderhand niet wie als eerste zei:
‘Ik heb het koud, misschien moeten we maar gaan,’
of wie als eerste roeide.
De spiegel brak, de ketting van de brug, de bogen,
ze raakten al hun moeders kwijt, de zwanen waren weggevlogen.
Er was weer ruimte, er was tijd.

Laurens Hoevenaren

Ingmar Heytze draagt voor: De Zotte Charlotte

DE ZOTTE CHARLOTTE

Op kousenvoeten sluip ik naar het dagverblijf
– ook ’s nachts blijf ik gekleed als dame –
en zie het licht achter de tralieramen
dat alle zinsbegoocheling verdrijft.

Ik tel de dagen, schrijf ze in mijn waaier
met tekenen die niemand lezen kan of zal.
Mijn geest wordt alle dagen taaier
al voeren ze me gif en slachtafval.

Het enige bezoek is van mijn gouvernante.
Ik vraag haar steeds een jurk met diep decolleté;
ze brengt alleen borduurwerk voor me mee
en nooit een groet van oom en tante.

En als ik bij het weggaan vraag:
‘Was het een jongen of een meisje, leeft het nog?’
dan mompelt ze plots heel erg vaag
en zegt alleen: ‘Ach kindje toch.’

Laurens Hoevenaren

KORTE TOELICHTING: wie was Charlotte?

Prinses Charlotte van België, keizerin van Mexico

Het verhaal van prinses Charlotte is een tragisch verhaal: haar huwelijk en leven als keizerin van Mexico bracht geen geluk.
Het is eerder een voorbeeld hoe iemand door teleurstellig en tragedie zijn of haar verstand kan verliezen.

VOOR MEER INFORMATIE: KLIK HIER

De ZOTTE CHARLOTTE